Alle seksexperts dringen aan op communicatie. Degenen die betrokken zijn bij BDSM laten zien hoe.
Belangrijkste punten
- Seksexperts zijn het erover eens dat partnercommunicatie essentieel is voor goede seks. Maar praten over seks is lastig.
- Bij BDSM worden vaak schriftelijke contracten opgesteld waarin is vastgelegd welke vormen van spel welkom zijn en welke niet.
- Bij elke erotische escalatie moet de initiatiefnemer aan de ontvangers vragen: “Is dit oké?”
Bron: Psychologytoday.com (ENGELS)
VS – Seksexperts praten zich schor en dringen er bij mensen op aan om de details van hun liefdesspel te bespreken – en te onderhandelen. Het probleem is dat veel stellen het moeilijk, zo niet onmogelijk, vinden om seksuele details te bespreken.
Een voorbeeld: uit een onderzoek bleek dat slechts de helft (51 procent) hun partner inlicht over seks die pijn veroorzaakt, en meestal alleen als de pijn hevig is. Als de helft van de vrouwen niet zegt dat seks pijn doet, hoe groot is dan de kans dat ze minder urgente problemen aankaarten? Waarschijnlijk niet erg. Er is geen vergelijkbaar onderzoek onder mannen, maar vrouwen klagen er vaak over dat mannen niet over hun gevoelens praten. Hoe groot is dan de kans dat ze de details van hun liefdesspel bespreken?
Gelukkig is er voor koppels die geïnteresseerd zijn in het verbeteren van hun seksuele communicatie een fantastisch model beschikbaar van mensen die van bondage , discipline en sadomasochisme (BDSM) houden.
Veilige woorden
Een kenmerk van BDSM is het gebruik van ‘veilige woorden’, termen die een partner op elk moment kan aanroepen om de ander te begeleiden, bijvoorbeeld de woorden ‘geel’ en ‘rood’, zoals bij verkeerslichten.
Als een BDSM-speler “geel” zegt, onderbreken de twee spelers het spel onmiddellijk om te bespreken waarom de een de pauze heeft aangevraagd. Misschien was de spanking te krachtig, of juist niet krachtig genoeg. Misschien waren de beperkingen te strak, of juist te los. Wat de reden ook is, door “geel” te zeggen, ontstaat er ruimte voor onderhandeling. Zodra beide spelers weer op één lijn zitten, gaat het spel verder.
Als iemand “rood” zegt, komt alles onmiddellijk tot stilstand. Er volgen onderhandelingen en degene die “rood” heeft gezegd, beslist vervolgens of het spel met wijzigingen mag worden voortgezet, of dat de sessie voorbij is.
Veilige woorden erkennen dat BDSM-spel voortdurende onderhandelingen vereist om iedereen gelukkig te houden en te beschermen tegen fysieke en psychische schade. Ook geliefden die niet aan BDSM doen, kunnen veilige woorden nuttig vinden. Ze stimuleren seksuele communicatie en onderhandelingen.
Veilige woorden zijn een laatste redmiddel. Idealiter hopen BDSM-ers te kunnen spelen zonder dat iemand ze hoeft te gebruiken. Hoe? Door voorafgaand aan het spel gedetailleerde onderhandelingen te voeren, waaronder mogelijk het opstellen van schriftelijke contracten.
Overweeg een contract
De razend populaire BDSM-roman Fifty Shades of Grey is een van de bestverkochte boeken aller tijden – wereldwijd zijn er meer dan 150 miljoen exemplaren van verkocht. Hierin presenteert de dominante Christian Grey zijn nieuwe geliefde, Anastasia Steele, over hoe ze zijn onderdanige kan worden. Ze wordt verliefd op hem, maar is een naïeve jonge vrouw die totaal onbekend is met BDSM. Ondanks haar gevoelens voor Grey aarzelt ze om zich met zijn soort spelletjes te bemoeien.
Grey ziet haar ongemak en overhandigt haar een schriftelijk document, een contractvoorstel om hun spel te regelen. Hij verklaart dat elk punt onderhandelbaar is en dat hij, zodra ze hun deal hebben gesloten, zich absoluut aan elk woord zal houden. Steele neemt het contract door en stelt vragen. Grey verduidelijkt. Steele stemt in met sommige clausules, wil veranderingen in andere en reageert bij sommige met harde weigeringen. Ze onderhandelen over de veranderingen die Steele wil, en geven allebei toe. Grey belooft haar harde nee’s te respecteren, met de voorwaarde dat hij, naarmate ze zich meer op haar gemak voelt bij het spelen van zijn invaller, die punten opnieuw met haar kan bespreken.
Contracten leggen vast welke zetten de spelers wel en niet mogen doen. Ze informeren elke speler over elkaars behoeften en grenzen. Contracten verminderen ook het gebruik van stopwoorden, waardoor het spel minder snel wordt onderbroken.
Sommige BDSM-spelers gebruiken contracten. Anderen niet, omdat ze mondelinge onderhandelingen geen probleem vinden. Maar een flink aantal zet hun spelplannen op papier. Voor veel BDSM-ers maken contracten het makkelijker om te bespreken wat er wel en niet gebeurt, en hoe het spel zich zal ontwikkelen.
Geliefden die niet aan BDSM doen, kunnen er ook voor kiezen om contracten op te stellen. Het is makkelijker om seksuele details aan tafel te bespreken wanneer je gekleed bent dan wanneer je naakt in bed ligt (en mogelijk onder invloed). Niet-BDSM-contracten kunnen het volgende specificeren: de seksuele frequentie van het stel, het gebruik van glijmiddel of niet, hoe snel na de eerste kus het genitale spel mag beginnen, welke soorten aanrakingen acceptabel zijn (bijvoorbeeld wel of geen zachte strelingen, maar geen knijpen of draaien), en of de seks orale en/of anale seks omvat, en dus de details.
“Is dit oké?”
Bij BDSM-spelletjes vragen dominanten niet aan subs: “Is dit oké?” Ze hebben hun spel van tevoren gepland en kennen de grenzen van hun subs al via mondelinge afspraken of schriftelijke contracten.
Maar voor niet-BDSM-liefhebbers, of ze nu wel of niet over contracten onderhandelen, zijn er drie simpele woorden die de meeste communicatieproblemen oplossen. Die drie woorden zijn: “Is dit oké?”
Bij elke erotische escalatie – kussen, uitkleden, borsten strelen, tussen de benen grijpen – zouden initiatiefnemers deze vraag moeten stellen. Het is meestal gemakkelijk, zelfs midden in de passie.
Wanneer seksuologen pleiten voor ‘communicatie’, denken veel mensen aan uitgebreide toespraken. Er is zelden behoefte aan een lange speech. “Is dit oké?” bevestigt seks op basis van wederzijdse instemming en nodigt degenen die het initiatief van de partners ontvangen uit om in te stemmen met escalaties, om aanpassingen te vragen of een stap onacceptabel te verklaren.
“Is dit oké?” stimuleert onderhandelingen. Het stopt de actie even, waardoor beide partners kunnen reflecteren op hun plezier, of juist het gebrek daaraan, en indien nodig aanpassingen kunnen voorstellen.
De volgende keer dat je met een partner vrijt, probeer dan de dingen te onderbreken met “Is dit oké?”. Als jullie al een tijdje samen zijn, is de kans groot dat de overgang van kussen en knuffelen naar meer erotisch spel prima is en “ja” zal uitlokken. Initiatiefnemers denken misschien dat ze het niet hoeven te vragen. Vraag het toch maar.
“Is dit oké?” Maak er een gewoonte van
Na verloop van tijd veranderen de gevoelens van mensen over erotische strelingen vaak. Talloze factoren kunnen de ontvankelijkheid van mensen voor zelfs vertrouwde erotische bewegingen beïnvloeden: vermoeidheid, veroudering, pijntjes, gezondheidsproblemen en gebrek aan privacy, om er maar een paar te noemen. Maak er een gewoonte van om te vragen: “Is dit oké?”
Nadat jullie beiden klaar zijn gekomen en jullie wegdromen in een dromerige nagloed, neem dan even de tijd om te reflecteren op wat er net is gebeurd. Geef complimenten voor de strelingen die je hebt ontvangen en doe suggesties voor veranderingen die je graag zou willen doorvoeren om je genot te vergroten.
Seksuele communicatie is vaak makkelijker dan veel mensen denken. Begin met het op de agenda te zetten. Vraag dan regelmatig: “Is dit oké?” Je zult genieten van betere seks en een gelukkigere relatie.
BDSM-spelers communiceren routinematig. Dat zouden alle geliefden moeten doen.
Referenties
Carter, A. et al. “Zijn behoeften vervullen, niet de mijne.” Redenen om niet over pijnlijke seks te praten en associaties met gebrek aan genot in een nationaal representatieve steekproef van vrouwen in de Verenigde Staten,” Journal of Sexual Medicine (2019) 16:1953.
SM 101: Een realistische introductie. Jay Wiseman.
