“Ik wist dat ik iets zou veranderen, maar ik wist niet hoe.”
Bron: Glamourmagazine.co.uk(engels)
VK – “Toen ik foto’s liet maken, dacht ik: schaam je”, zegt Madelaine Thomas, sekswerker en ondernemer in digitale veiligheid. Als dominatrix stuurt Madelaine al tien jaar privé intieme foto’s naar klanten op verschillende platforms, waarbij ze professionele relaties onderhoudt die gebaseerd zijn op vertrouwen. Op een dag werd dat vertrouwen echter geschonden.
“Ik heb deze intieme foto’s naar meerdere mensen gestuurd”, vertelt ze aan Glamour . “Ik weet niet wie van die personen ze heeft laten lekken.” Madelaine voegt eraan toe: “De foto’s staan er nog steeds. Ik kan ze niet laten verwijderen, en ik haat het, ik veracht het.”
Madelaine is de oprichter van Image Angel , een tool die forensische watermerken gebruikt om bij te houden wie toegang heeft gehad tot afbeeldingen en video’s op platforms voor het delen van afbeeldingen, zoals Instagram of Snapchat, wat zorgt voor betere bescherming tegen seksueel misbruik op basis van afbeeldingen . Image Angel heeft steun gekregen van onder andere Jess Phillips , de Britse minister van Veiligheid, en is genoemd in de overheidsbeoordeling van pornografie en door Ofcom aangehaald als best practice.
Met Image Angel staat Madelaine aan de vooravond van een digitale revolutie. Ze beschrijft het als de ‘beschermengel’ die ze nodig had toen haar privéfoto’s zonder haar toestemming werden gedeeld. “Die schaamte, die schaamte, was zo intens dat ik de slechtste optie overwoog, de allerergste”, zegt Madelaine, terugkijkend op die periode in haar leven. “Ik overwoog een einde aan mijn leven te maken vanwege de schaamte die mijn kinderen zou kunnen treffen. En het duurde zo lang om daar overheen te komen.”
Voor Madelaine werd deze schaamte nog eens versterkt door het sociale stigma rond sekswerk . “De reden dat ik mijn werk als dominatrix doe, is om geld te verdienen voor mijn kinderen op een manier die bij mij en ons gezin past.”
“Daar schaam ik me niet voor”, vervolgt ze. “Ik vind het leuk, ik voel me sterk en ik weet dat ik en mijn klanten veilig zijn. Een paar foto’s naar mensen op internet sturen voor een beetje geld is gewoon een manier om wat geld te verdienen. En dat vind ik prima. En iedereen in mijn omgeving vindt dat prima.”
Toen de eerste schok begon te slijten, besloot Madelaine actie te ondernemen. “Ik dacht: ik wil niet leven in een maatschappij waarin dit er gewoon bij hoort, waarin dit gewoon gebeurt,” vertelt ze aan GLAMOUR. “Het duurde jaren om eroverheen te komen, maar ik wist dat ik iets zou veranderen; ik wist alleen niet hoe.”
Ongeveer zeven jaar lang richtte Madelaine haar aandacht op campagnevoeren. Ze nam deel aan rondetafelgesprekken en interviews die de Britse Pornography Review van 2025 vormgaven, sprak zich uit tegen financiële discriminatie van sekswerkers en was medeauteur van een artikel over het verbeteren van de arbeidsnormen in de online seksindustrie . Maar Madelaine wilde snel handelen. “Ik wist dat ik meer moest doen, en ik bereikte een punt waarop ik er helemaal doorheen was en bij mezelf dacht: ‘Ik heb gewoon een beschermengel nodig’. Ik wil die afbeelding veilig versturen. En ik denk niet dat dat te veel gevraagd is.” En zo werd Image Angel geboren.
Eerder dit jaar was Madelaine aanwezig bij de parlementaire rondetafelconferentie van Glamour over misbruik van afbeeldingen . In een van de meest memorabele toespraken van de avond deelde Madelaine haar Image Angel-visitekaartjes uit en moedigde ze mensen aan om ze door te geven totdat er eentje bij haar terugkwam. Ze hield het visitekaartje omhoog en wees erop dat ze dankzij vingerafdruktechnologie technisch gezien de naam kon achterhalen van iedereen die het kaartje had aangeraakt. Op dezelfde manier gebruikt Image Angel watermerktechnologie om bij te houden wie een afbeelding of video op een platform heeft bekeken, wat een krachtig afschrikmiddel is tegen misbruik van afbeeldingen en tegelijkertijd de autonomie van het slachtoffer respecteert.
Toen Madelaine eenmaal op het idee kwam, zocht ze op LinkedIn naar iemand die haar kon helpen het te realiseren. “Ik heb mensen bij verschillende techbedrijven gemaild en gezegd: ‘Kijk, dit is het probleem. Dit zijn de huidige oplossingen. Kunt u me alsjeblieft helpen of me in de juiste richting wijzen naar iemand die dit voor me kan bouwen?’ Uiteindelijk stemde één persoon in. We hebben maandenlang samengewerkt om dit te bouwen. Het heeft zo lang geduurd, maar het is eindelijk klaar, het is eindelijk geïnstalleerd en het beschermt eindelijk mensen.”
