Bron: Humo.be
BELGIE/USA – HUMO’s filmrecensent Erik Stockman keek hardop grinnikend naar de tuchteloze thriller ‘Subservience’ op Prime Video, met Megan Fox als kinky AI-robot: ‘Het gaat er behoorlijk losbandig toe in ‘Subservience’, maar hou u toch maar vast aan uw onderbroek, want gaandeweg sluipt er een onrustwekkende donkerte in het verhaal.’
Megan Fox als een boosaardige AI-robot in een soft-erotische sciencefictionthriller met de liederlijke titel ‘Subservience’ (‘Onderdanigheid’)? Daarvoor knippen ruimdenkende filmfans zoals wij graag de flatscreen aan! Laten we maar meteen open kaart spelen: de meeste filmcritici hebben ‘Subservience’ de grond ingeboord, maar zelf zijn wij niet te beroerd om toe te geven dat wij a helluva time hebben beleefd.
Het verhaal begint triestig: nu zijn zieke echtgenote Maggie in het hospitaal op een harttransplantatie ligt te wachten, zit Nick, een hardwerkende werfleider, alleen thuis met zijn twee huilerige kinderen. Wij slaakten een eerste juichkreetje toen we plotsklaps beseften dat Nick wordt vertolkt door niemand minder dan Michele Morrone, de Italiaanse hunk die in de Poolse erotische Netflix-franchise ‘365 Dni’ de smakkende befkoning Massimo speelt. Omdat hij best wat hulp kan gebruiken in het huishouden, laat Nick in de winkel zijn oog vallen op een geavanceerde AI-robot die (en hoe mooi meegenomen is dát niet!) op één van die ravissante bikinimodellen lijkt die wij voortdurend op onze Instagram-feed zien passeren. (Sorry, wij begrijpen zelf ook niet zo goed waarom het algoritme ons altijd weer naar dat soort reels leidt.)
De verkoper drukt Nick op het hart dat de robot is gemaakt om zijn leven te vereenvoudigen (‘Ze kookt, maakt schoon en zorgt voor de kinderen’), maar de onechte manier waarop ze haar overdreven geschminkte hoofd schuin houdt, haar ellenlange wimpers neerslaat en een té stralende lach laat zien, maakt natuurlijk meteen duidelijk dat die robot zich verderop in het verhaal zal ontpoppen tot een wel héél onbetrouwbare nanny.
In het begin verloopt alles naar wens: Alice (Fox) vouwt de beddenlakens mooi op, kookt lasagne en maakt het badje klaar voor de baby, en wanneer ze even niets te doen heeft, staat ze als een butler in de hoek van de kamer geduldig op nieuwe instructies te wachten. In een dramatische scène ontdekt Nick dat zijn robot sexy lingerie draagt, maar de fun barst natuurlijk pas écht los wanneer Alice haar eigenaar nadrukkelijk begint te teasen. ‘Ik word nooit moe, ben gehoorzaam en wil enkel jouw verlangens vervullen,’ horen we haar zeggen terwijl ze hem een goed glas whisky uitschenkt. ‘Laat het me weten als je nog iets nodig hebt.’
In het daaropvolgende shot zien we hoe de zichtbaar in onstichtelijke gedachten verzonken Nick driemaal (‘Tok-tok-tok!’) met zijn duim tegen de onderkant van zijn whiskyglas klopt: een scène die we ácht keer na elkaar opnieuw hebben bekeken, met een almaar breder wordende grijns.
En toen moest het beste nog komen: in de badkamer legt Alice aan Nicks dochtertje Isla uit dat ze nooit haar tanden hoeft te poetsen, omdat ze over een inwendig uv-licht beschikt dat alle bacteriën doodt. Waarna Alice ter illustratie haar kaken wijdopen klapt en het blauwe uv-licht in haar gapende mondholte laat oplichten: wat ons betreft één van de topmomenten van het filmjaar 2025.
Drie scènes later – en nu volgt een verdorven spoiler – is het zover: Alice laat haar slipje neerdwarrelen op de badkamervloer, neemt schrijlings plaats op de naakte én geblinddoekte Nick en begint met hem te wippen terwijl ze, jawel, de stem van zijn echtgenote Maggie nabootst. Wow, kinky! Ja, het gaat er behoorlijk losbandig toe in ‘Subservience’, maar hou u toch maar vast aan uw onderbroek, want gaandeweg sluipt er een onrustwekkende donkerte in het verhaal (de hartoperatie!).
Zeker in de tweede helft verandert ‘Subservience’ meer en meer in de AI-variant op de horrorklassieker ‘Invasion of the Body Snatchers’. Laten we evenwel duidelijke taal spreken: objectief bekeken hoort ‘Subservience’ thuis in de onderste regionen van de streamingdiensten. De vertolkingen zijn miserabel, de dialogen klinken lachwekkend, en zelfs M3GAN kijkt schamper neer op de afschrikwekkende plotgaten.
En toch. M3GAN Fox en Massimo in de campy slasherversie van ‘365 Dni’: wie van dat soort lulkoek houdt, zal net zoals wij ongelooflijk veel plezier kunnen beleven aan scènes zoals die waarin de betrapte Nick aan zijn woedende echtgenote duidelijk probeert te maken dat het ook weer niet zó erg is dat hij zijn leuter in een robot heeft gestoken. ‘Ze is niet écht! Ze is een reeks schakelingen! Ze is zoals die vibrator van je!’ U had ons innerlijke uv-licht moeten zien opgloeien.
