Vicky Finney runt al twaalf jaar Townhouse in Tranmere, de eerste officiële swingersclub van Merseyside, maar zegt dat ze nooit van plan was om in de volwassenenindustrie terecht te komen.
Bron: Dailystar.co.uk (Engels)
VK – TRANMERE – De eigenaresse van een van de oudste swingers- en BDSM-clubs van het Verenigd Koninkrijk, tevens dominatrix, heeft een inkijkje gegeven in het runnen van de zaak en onthuld: “Het is veel meer dan alleen een swingers- en BDSM-club.”
Bekijk grotere foto’s op: Dailystar.co.uk
Vicky Finney onthulde dat ze nooit de intentie had gehad om een eigen swingersclub te runnen . Na twaalf jaar aan het roer te hebben gestaan van Townhouse in Tranmere, stappen zij en haar man Jim op en dragen ze de leiding over aan Sarah en Andy, die al lange tijd bij de club werken.
Townhouse wordt algemeen beschouwd als de eerste officiële swingersclub van Merseyside . De club opende in 2005 haar deuren aan Union Street 9 in Merseyside, Liverpool. Vicky, die in de beginjaren van de club regelmatig kwam en er later als barvrouw werkte, greep in 2014 samen met haar man de kans om de club over te nemen.
De 50-jarige vertelde aan de ECHO: “Toen de kans zich voordeed om het te kopen, dacht ik: ‘Ik run de zaak toch al een tijdje, laten we het eens proberen’. En dat was het, we namen het over en hebben er nooit spijt van gehad.”
Hoewel ze het naar haar zin had bij de club, was het nooit iets wat ze van plan was geweest te doen.
Vicky verklaarde: “Wie groeit er nou op met de gedachte: ‘weet je wat, ik wil echt een swingersclub en een BDSM-club [Bondage, Discipline, Dominance, Submission, Sadism and Masochism] runnen?’ Niemand. Dus dit soort dingen gebeuren gewoon,” aldus de Liverpool Echo .
Vicky vertelde dat ze in de loop der jaren te maken heeft gehad met discriminatie en misvattingen, evenals met de aanzienlijke kosten die gepaard gaan met het runnen van haar bedrijf. Ze voegde eraan toe: “Het runnen van een bedrijf is momenteel sowieso al erg moeilijk. Ik heb het in de loop der jaren steeds lastiger zien worden. Ik denk dat het runnen van een bedrijf, ongeacht het type bedrijf, op dit moment gewoon moeilijk is. En de volwassenenindustrie is echt heel moeilijk. We zijn legaal, volledig in orde, hebben een vergunning en dat zijn we altijd al geweest.”
“Maar ondanks dat zijn er nog steeds veel obstakels en is het echt moeilijk geweest om tegen die discriminatie te vechten. Neem bijvoorbeeld je verzekering, het is belachelijk. Die is na COVID met 333% gestegen. Van zo’n 300 pond naar 1300 pond per maand.
“En dan heb je het nog niet over hypotheken of mobiele telefoonabonnementen. Zodra je het woord ‘erotische industrie’ noemt, willen ze er niets van weten. Of er komen ineens allerlei nullen bij de prijs. Gewoon van die kleine dingen waar mensen niet aan denken, maar die het lastig maken.”
Desondanks bleek niet alleen de financiële last van het runnen van het bedrijf een uitdaging te zijn door de jaren heen. Vicky onthulde dat ze ook te maken hebben gehad met het harde oordeel van het publiek over de branche.
Ze legde uit: “Ik denk dat mensen een vooropgezette mening hebben over wat voor soort persoon je bent om zo’n zaak te runnen. Wat voor een losbandig persoon kiest er nou voor om zo’n zaak te leiden?”
“Ik denk dat iedereen alleen de seks en de smerigheid ziet, in plaats van de gemeenschap en het goede dat we doen. Het is veel meer dan alleen een swingers- en BDSM-club. Maar mensen willen dat gewoon niet zien en horen, ze willen alleen Vic zien, de dominatrix die die louche seksclub in Birkenhead runt, en verder willen ze niets weten.”
Hoewel het runnen van het bedrijf talloze uitdagingen met zich meebracht, legde ze uit dat ze altijd op de steun van hun hechte gemeenschap hebben kunnen rekenen.
Vicky zei: “Als het moeilijk wordt, is het onze gemeenschap die ons er echt doorheen heeft geholpen, vooral onze LGBTQ+-gemeenschap. Er zijn niet veel plekken in Merseyside waar zij naartoe kunnen gaan en zich veilig voelen.”
“Begrijp me niet verkeerd, we hebben een geweldige gaywijk in Liverpool, maar er komen veel heteroseksuele mensen heen voor vrijgezellenfeesten, en sommige van onze LGBTQ+-jongens willen daar gewoon niet heen, dus komen ze naar ons toe.”
“Het was dus de gemeenschap die ons erdoorheen heeft geholpen. En als het moeilijk werd en ik dacht: ‘dit zou niet zo zwaar moeten zijn’, dan waren het de jongens die me erdoorheen hebben geholpen. Het was een voorrecht, want we waren een van de allereerste clubs, er zijn nu veel meer clubs, en we worden zeer gerespecteerd. Mensen hebben een hoge dunk van ons, en het heeft even geduurd om dat vertrouwen en die reputatie in de scene op te bouwen, dus nu we er zijn, voelt het als een grote eer.”
Terugblikkend op haar jaren als manager van de locatie, zei Vicky: “Ik denk dat ‘erfenis’ een heel belangrijk woord is en ik wil niet arrogant overkomen als ik dat zeg, maar ik heb het gevoel dat we een erfenis achterlaten die nu zal voortleven. Ik heb altijd gezegd dat Jim en ik beheerders van Townhouse waren en dat we op een dag de verantwoordelijkheid zouden overdragen, want Townhouse zal nooit verdwijnen, het zal alleen veranderen.”
Hoewel ze zich heeft teruggetrokken uit de dagelijkse gang van zaken in de club, richt ze zich nu op haar podcast, The Padded Cell, terwijl ze tegelijkertijd de eigenaar van het pand blijft.
Hoewel ze het jammer vindt dat ze afscheid moet nemen van het management van de club, is ze blij dat ze eindelijk weer zelf als bezoeker van de zaak kan genieten, net zoals jaren geleden toen ze er voor het eerst kwam. Ze legde uit: “Ik ga terug naar de club als klant. Ik blijf hier zeker een deel van uitmaken.”
Vicky voegde eraan toe: “Ik ben een dominatrix, al 20 jaar, dus ik zal waarschijnlijk meer genieten van die kant van het werk, het aantrekken van de leren jurk en weer een beetje gemeen zijn.”
