Je kunt gerust stellen dat Sherry Lever geen doorsnee baan heeft.
Bron: Unilad.com (Engels)
Verenigd Koninkrijk – Een dominatrix heeft onthuld wat ze níét doet met de mensen die bij haar komen voor haar diensten.

Sherry Lever, 74, is een gediplomeerd kapster en heeft ook wel eens gemodelleerd, maar is uiteindelijk overgestapt op telefonische sekswerk .
In een gesprek met LADbible hierover, herinnerde Sherry zich het moment waarop ze haar kinderen vroeg hoe ze zich zouden voelen als ze het zou doen.
“Ze zijn altijd ontzettend steunend geweest,” vertelde ze. “Nou ja, mijn jongste zoon zei wel eens: ‘Mam, ik hoef het woord ‘seks’ maar te zeggen en je wordt knalrood’, wat op dat moment ook echt zo was.”
Sherry beloofde vervolgens dat ze haar preutsheid zou overwinnen – en dat is haar zeker gelukt.
Toen Sherry merkte dat veel bellers het prettig vonden om gedomineerd te worden, besprak ze dit met haar dochter. Zij was het die voorstelde om zelf dominatrix te worden, aangezien ze ‘een schijntje’ verdiende met de telefoontjes. Inmiddels doet ze dit werk al bijna 15 jaar.

Sherry is nu een volwaardige dominatrix, maar ze benadrukt dat de mensen die bij haar komen geen klanten zijn, maar ‘sissies, submissieven of slaven’.
‘Ik hou niet van het woord ‘cliënt’, zei ze. ‘Het zijn mietjes, onderdanigen of slaven. Veel dominanten noemen ze wel cliënten, maar ik heb gewoon het idee dat het betekent dat ik ze een dienst verleen.’
Sherry vervolgde: “Het komt te dicht in de buurt van seks, ook al ben je klant als je naar de kapper gaat, maar ja, ik weet het niet. Met wat ik doe, ben ik me er gewoon heel bewust van dat ik wil dat mensen begrijpen dat dit geen seksuele aangelegenheid is.”
Wat betreft de mensen die haar bezoeken, zegt Sherry dat er geen specifiek ‘type’ is.
‘Het kan een vuilnisman zijn, een rechter van het Hooggerechtshof, ik ken ze allemaal,’ zei ze. ‘Maar geen vrouwen.’
De reden waarom ze geen vrouwen in haar omgeving heeft, is omdat ze ‘gelooft in de superioriteit van vrouwen’. Sherry voegde eraan toe: “Ik wil geen andere vrouw meer voor me op haar knieën zien.”
“Waarom zou ik dat willen doen? Waarom zou ik een zus willen straffen? Ik voel me er gewoon heel ongemakkelijk bij.”
Ze merkte op dat er wel vrouwelijke submissieven bestaan, maar dat ze er zelf om de bovengenoemde reden niet mee werkt.
Wat de mannen vaak vragen, is dat ze, als ze zich als sissy identificeren, ‘graag aan het werk gezet worden’. Sherry heeft ook ‘veel voetaanbidders’ en zelfs een ‘voetslaaf’ die haar eens per maand bezoekt.
